NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Çocuk ve Aile Hizmetleri Departmanı'nın sesli mesaj sistemine ulaştınız.
Mesajlarınızı dinlemek için bire basın. İlk mesaj.
Çocuklarımı geri getir.
Onları çaldın. Bu hakkı sana kim verdi?
Bir sonraki mesaj.
Bebeğimi bir daha o ofise getirmeyeceğim. Başka bir yer bulmalısın...
Bir sonraki mesaj.
Senin gibi insanlar nasıl mı?
Hayatını nasıl yaşayacağını söylemeye çalışanlar.
Senin gibi insanlar yüzünden Trump'a oy verdim...
- Selam James. - Günaydın Joanna.
Oturmuş bekliyorum. Şaka mı bu?
- Bu... Ne işim vardı? - Tek bir işin vardı.
Kızları okula götürdüm.
Sessiz ol çünkü ben...
- Bu senin suçun. - Burada oturup surat mı asacaksın?
Müvekkillere yemek veremeyiz. Üzgünüm.
- Pekâlâ. - Değiştiğimi görmelerini istiyorum.
- Ama ne yapsam fark etmiyor. - O formları doldurmam, sormayı kes artık.
Bu tıbbi form
ve kızların yoklama fişlerinin imzalı üç nüshası.
Yapamam. Ben...
- Yolumdan çekil! - Oraya giremezsiniz.
Sen yaptın!
Üzgünüm, şu anda onunla ilgileniyorum.
Oğlum ıslahevinde.
- Bu senin suçun! - Benimle gelmelisiniz.
Sen yaptın!
Çek ellerini üzerimden!
Bunu yapmana izin vermeyeceğim!
Müsait misin?
Hayır.
Ama sorduğun için sağ ol. Hadi.
Kevin hakkında ne karar verdin?
Yatıya kalmak için yeterince büyük olduğunu biliyorum ama...
Ve bu benim sorunum,
diğer ebeveynlerin değil ki çok hoş insanlar
ama onu bırakamıyorum.
- Sadece... - Çok şey biliyorsun.
Ya Tinny Alsop?
Hâlâ konuşmuyor.
Konuşmayı reddetmenin, makul bir hayatta kalma tepkisi
olup olmadığını merak ediyorum.
Başka ne yapabilirler ki?
Mükemmel bir müvekkilim var.
Söylediğin her şeyi yapan nadir kişilerden biri.
Uzun süredir onlardan denk gelmedi. Bay Hughes mu?
Bu duruma düşecek en son insanlardan biri.
Oğlunu çok önemsiyor ve onun için her şeyi yapar.
Peşlerinden koşmamak hoş oluyor.
- Hafta sonu için planın var mı? - Hafta sonu mu geldi?
Eski bir arkadaşımın doğum öncesi partisi var. Eski hayatımdan.
Tüm hafta sonunu çalışarak geçirmeyeceğine sevindim.
- Eminim bir yolunu bulurum. - Bu gece ara ver.
Benim için, kendin için.
Arada bir yapmalısın yoksa bakış açını kaybedersin.
Tecrübeme dayanarak konuşuyorum.
Tamam, deneyeceğim.
Tamam.
...yeni sergi, Pelosa ve Menta Verde
şehir merkezindeki bir galeride görülebilir.
- Selam. - Açtın!
Tamam, açtın. Merhaba, ben Sam Hughes.
Soruşturmanın neredeyse bittiğini biliyorum
ama kimi arayacağımı bilemedim.
Aramam uygun olur mu bilemedim...
Sam, Barry iyi mi?
Evet, harika, iyi.
Bu... Ojai'daki yayımcılık kampına gittim ya.
- Şarkılarını sevdiler mi? - Hayır...
Yani aslında bilmiyorum ama belki...
A&R'daki yetkili kişi.
Asistanlarından biri lisansüstü eğitim alarak
avukat mı ne olacakmış...
...ya da...
Tamam, nefes al.
Bana iş teklif etti.
İlk başta delilik olduğunu düşündüm çünkü...
Yani iyi biri,
bana imtiyazlar sundu, altı haftaya başlıyorlar...
- İş mi buldun? - İş buldum.
Çocuk ve ÇAH soruşturması var,
kaç saat çalışacağımı ya da onu okula nasıl götüreceğimi bilmiyorum...
İş bulmuşsun.
Bizden kurtulabilirsin.
Okul sonrası programını karşılayabilirsin. Sam, bu harika.
Merhaba!
Selam.
Joanna, hadi!
- Orada mısın? Hat mı kesildi? - Buradayım.
Ne düşünüyorsun? Kabul edeyim mi?
Barry ve olan olanları düşünürsek mantıklı mı?
Evinden bir buçuk kilometre uzakta başka bir dosyaya bakıyordum.
Yarım saate buluşup konuşabiliriz.
Gerçekten mi?
Evet, harika. Teşekkürler.
Harika. Görüşürüz.
Tamam.
Mor ve sarı günlerimiz var.
Morda sen bırakıyorsun, Annette alıyor ve Leah da sen gelene kadar ona bakıyor.
Sarıda Annette okula bırakıyor, okul sonrası programına gidiyor
ve Leah onu saat beşte alıyor. İki hafta sonra ödeme alacaksın.
Nina'yı arayacaksın, öğleden sonraları o devralacak.
Kendisi ÇAH onaylı biri ve ücreti makul.
Mor, sarı, Nina.
Anladım.
Peki bir şeyler ters giderse ne olur?
Halledersin.
- Tamam. - Peki ya kayınvaliden?
Şey...
Evet, ona da sorabiliriz.
Yardım istememe bayılırdı.
Bu yüzden onu arayamam.
Zaten Barry bir ofise gidip insanlarla konuştuğundan bahsetmiş.
Terapiye gittiğini söyledim. Biliyorum. Yalan söyledim.
Bunu duymamış gibi yapacağım
ama daha kötülerini duydum.
Teşekkürler.
Tüm bunları düşünmekten delirecektim.
Biliyor musun...
Eşim hep endişeli olan, bense sakin olan kişiydim.
Kendisinin uçurtma, benim de ip olduğumu söylerdi.
O öldüğünden beri kendimi uçurtma gibi hissediyorum.
Senin yanındayken öyle değilim.
Kendini ip gibi hissetmiyorsun, değil mi?
Peki...
Daha önce hiç asistanlık yapmadım. Ne giymeliyim? Takım elbise, kravat mı...
Güzel bir gömlek giy,
kravatı da cebine koy,
diğerleri takmışsa sen de takarsın.
Gördün mü? Seninle tanışmasam bu hayatta aklıma gelmezdi.
Bu yüzden buradayım.
Barry'yi düzene sokmak için.
Ki girdi bile.
Yaptığın büyük bir iş.
Çok büyük.
İşe yaramasını sağlayacağız.
Biz mi?
Bu kelimeyi uzun süredir duymamıştım.
Ne zaman yattın?
10 dakika önce.
Bütün gece çizim mi yaptın?
Uyumalısın bebeğim.
Annem her saat başı ararken nasıl uyuyacağım?
Bitirmene ne kadar kaldı?
Çok az.
Öyle mi?
Duş almam lazım.
Ben de duş alacaktım.
- O zaman önce ben duş alacağım. - Sorun değil.
Bu okula inanıyorum.
Sanat alanında bir kariyer için iyi bir temel oluşturabilir,
temel bilgileri öğrenip yeteneğinizi geliştirebilirsiniz.
Hayallerinizi gerçekleştirebilirsiniz.
Burada mı okudun?
Evet.
İlk gün evim gibiydi.
İlk saat aslında.
Evet ama bir kariyerin var mı?
Bir ressam olarak. Yoksa sadece bunu mu yapıyorsun?
Hayır, genelde ahırları temizliyorum. Bu daha çok ek olarak yaptığım bir iş.
Tek bir "Ha." ondan gelecek en büyük övgü.
- Bunu aldığımı sanmıyorum. - Hiç hak etmedim.
Evet, ben bir ressamım.
Aslında, bu sabah
buradaki son senemde başladığım grafik biyografimi bitirdim.
- Tebrikler. - Teşekkürler.
Konusu ne?
Ailemle ilgili.
Aslında annemin ailesiyle ilgili.
Ve bir tür...
Neden seramik atölyesine bakmıyoruz?
Bence şu anda gidersek eleştiri oturumunu izleyebiliriz.
- İster misiniz? - Evet.
Öyle mi?
Evet, lütfen.
- Eleştiri oturumu ne? - Bilmiyorum.
Tamam. Konuşuruz.
Teşekkürler.
Kolay biri değil.
Ben de kolay biri olmadığımdan öyle.
- Sorun değil. - Ama sen
- kolaylaştırdın. - Evet, sorun değil.
Al.
Üzgünüm, alamam.
Okula kabul edilmesiyle ilgili konuları konuşmaya iznim yok...
Hayır, bu senin için.
Rüşvet değil, sadece...
Bu gibi konularda sezgilerim kuvvetlidir.
İki gün daha buradayız. Yarın UCLA'deyiz.
Neden sabah yazını e-postayla göndermiyorsun?
Cuma günü kahvaltıda konuşuruz. The Peninsula'da kalıyoruz.
Yani, daha ilk taslak bile sayılmaz.
Tüm iyi yazarlar, on taslaktan sonra bile bunu söyler.
- İsterseniz elimdekini gönderebilirim. - Evet, güzel, anlaştık.
- Teşekkürler. - Ben teşekkür ederim.
- İyi şanslar. - Sağ ol.
Aman Tanrım!
Selam. Ben de...
Tamam.
- Ne olduğunu tahmin et. - Ne oldu?
Bir anne ve oğluna okulu gezdiriyordum
ve öylesine bu sabah kitabımı bitirdiğimden bahsettim.
Ne? Bitirdin mi?
- Evet. - Bana söylemedin mi?
Tatlım, konuyla alakası yok. Uyuyordun.
- Sana göre olmayabilir bence var. - Tamam.
Biraz bakış açım değişsin istedim
ama değişmedi
çünkü bu kadın New York'tan büyük bir yayımcıymış
ve kitabımı okumak istedi.
Aslında ısrar etti, o yüzden senin okuman gerek çünkü kimse okumadı...
Tamam, dur. Hâlâ şunu anlamaya çalışıyorum,
bu yabancı kadın olmasaydı kitabını okumamı istemeyecektin.
Senin yaratım sürecin de bu galiba.
- Biliyorum. - Geç olsun güç olmasın.
Kafamı karıştırmanı istemedim
- çünkü Levi yorum yapardı. - Ben Levi değilim.
Olmadığını biliyorum.
O yüzden okumanı istiyorum,
dolaylı yoldan sormuş olsam da önemli olan bu.
Konuyu bize çevirmesek olur mu?
Bir saniyeliğine benimle ilgili olsun. Kitabı bitirdim.
Ben.
- Sen. - Ben.
Sen.
Tamam.
Nerede... Araba nerede?
Bu tarafta.
Sosunda sarımsak ister misin? Diş sarımsak mı,
- kıyılmış mı? - Fark etmez.
- Rahat bırak! Okuyorum! - Tamam.
Üzgünüm.
Ne?
Soğandan dolayı.
Ben duşa giriyorum.
Herkes bir saate gelmiş olur.
Aman Tanrım.
İyi anlamda mı?
Aman Tanrım!
Seni seviyorum, sağ ol ama daha açık konuşur musun?
- Metafor. - Evet.
Mükemmel.
Ve hikâyeler şaşırtıcı
ve farklı.
- Ve sonda bir araya geliyorlar. - Evet.
Ya çizimler? Onlardan hiç bahsetmedin.
Hiçbir şey demedin.
- Ne kadar iyi olduğunun farkında mısın? - Gerçekten mi?
- Gerçekten. - Gerçekten mi?
Gerçekten.
Aman Tanrım.
- Evlenme teklif etmez, değil mi? - Ne? Hayır, birlikte bile yaşamıyoruz.
Çünkü ben onunla yaşıyorum.
Uyandığımda burada oluyor, kahvaltı ediyoruz,
sonra işe giderken onu restorana bırakıyorum.
Burada bıraktığı çamaşırlarını da yıkadım.
Sıklıkla duyduğum seks haricinde çıkıyor sayılırız.
Özür dilerim.
Seni özledim. Çok uzun zaman oldu.
- Eskiden mağazaya gelirdin. Gelsene. - Geleceğim.
Sadece... Bilirsin, takılıyorduk.
Anlıyorum.
Şey gibi hissettin mi...
Her geceyi birlikte geçiriyorsunuz, biraz hızlı gitmiyor mu?
Levi'la da böyle başlamıştı.
Hayır çünkü o, Levi değil.
Levi'a benzediğini söylemedim ama sen hâlâ Nellie'sin.
Dante ve Dee geldi.
- Dante'yle flört etme. - Tamam.
- Berbat. - Ne yapıyorsun?
Berbat biri.
Selam! Kuzen!
- Kızla flört edebilir miyim? - Evet.
- Selam, ben Gigi. - Ben de De'Andra.
- Memnun oldum. - Bana Dee diyebilirsin.
- Seni görmek güzel Dante. - Nasılsın?
Ne haber kız?
- Burada yaşıyor gibisin. - Değil mi?
- Nasılsın? - Harika kokuyorsun.
Dante, kız harika kokuyor.
Doğru. LA gibi kokuyor çünkü buraya geri döndü. Nedeni bu.
Evet, iki haftalığına. İki hafta tatilim var, sonra okula dönmem gerek.
İki ay, iki hafta, iki gün, iki saat, iki dakika. Hepsi kabulüm.
Koku demişken. Bu şey gibi kokuyor...
- Coq au vin! - Evet!
Dostum! Büyük oynuyorsunuz!
- Salatayı ben yaptım! - Kaynıyor.
Peyniri de.
Bu şarabı açabilir miyiz? Beyaz getirdik ama kırmızı mı olsun?
- Hayır, bu... - Troy'u mu bekliyoruz?
Ben beklemiyorum.
İşi bıraktığından beri onu görmedim.
- Ne? - Mükemmel.
- Bıraktı mı? - Evet.
Benim niye haberim yok?
- Ben biliyordum. - Öyle mi?
Çünkü seni görüyorum. Sorun değil, zaten sevmiyordu. Mesaj atayım.
- Selam! - Pardon, bildirimlerim coştu.
Bitirmeme izin ver. Tamam.
Yemek ve şarap istiyorum. Daha çok şarap.
- Sam. - Punç yaptın mı?
- Parti de punç da benim değil. - Selam.
Çarşamba günü kim bu kadar mesaj atıyor?
- Şarap dedin. - Eksik olma. Ben Troy.
- Ben de Dee. - Dante.
- Hoş. Sen Sam'in kuzenisin. - Evet, doğru. Neden?
- Benim hakkımda ne dedi? - Kardeş gibi olduğunuzu.
- Troy. - Selam.
Biz kuzeniz, kardeşten daha iyi. Hem akraba hem dostuz. Değil mi?
Müzikten kim sorumlu?
- Gloria Teyze'de çay partisindeyiz sanki. - Pekâlâ.
Sam çünkü klasik müzik seviyor.
Sam tek başınaysan harika ama bu yemekli bir davet.
- Space rock mı? Trip-hop mı? - New jack swing.
New jack swing.
Gördün mü?
- Erkekler kadınlardan çok bayılıyor. - Buna inanırım.
Kateter görünce de ondan bahsedince de bayılıyorlar.
Bir adam vardı, yanından geçen alet tepsisini gördü
- ve yere yığıldı. - Hayır.
- Hapı yutardım. Kanı sevmiyorum. - Sen de bayılırdın.
Hatırlıyorum, gördüğüm en komik şey
Dante'nin burun kanamamı görmesiydi.
Geri çekilip "Hayır!" diyordu. Sanki bulaşıcı bir şeymiş gibi!
Evet, o böyledir.
- Kaldır şunu! - Üzgünüm.
Seni haftalardır görmedim.
Yarın Pour Vous'ya gidelim mi? Bizi içeri sokabilirim.
Neden o berbat yere gitmek istiyorsun?
- Bizi içeri almazlar ve pejmürde bir yer. - Baksanıza.
Bir şişe şampanya açacağım çünkü neden olmasın?
Kim o döküntü mekânda dandik şampanya kokteyli içmek ister?
- Ben. - Tamam, iyi eğlenceler.
- Birbirinizi nereden tanıyorsunuz? - Birlikte çalışıyorduk.
Hayır, Eleanor'la.
Ondan büyük olduğum için mi soruyorsun?
Sadece birkaç yaş.
Farklı diyecektim.
Öyle mi?
Gigi Dearborn'lu, büyükannemler de oralı.
Ebeveynlerinde ortak velayet olsa da babasının Sheila adlı bir sevgilisi vardı.
Sheila.
Sonra Margot Avustralya'da büyük bir aksiyon filmi çekecekti,
Nell'in dört ay boyunca yabancılarla kalmasını istemedi.
Grosse Pointe'teki büyükannesine yolladı.
Büyükannemler de beni dört aylığına yabancılara verdiler.
- Bu yabancıya. Bebek bakıcımdı. - Sadece iki yaş büyük olsam da.
- Aslında bu çok saçma... - Saçmalık.
...ama ayrılmaz ikili olduk, sonra da buraya taşındım.
- Ya birbirimize yazdığımız mektuplar? - O kadar yaşlıyım ki e-postadan önceydi.
E-posta öncesi.
Evet, çok güzel.
Yazmak demişken,
- kadeh kaldırmak istiyorum. - "Kadeh kaldırmak istiyorum."
- Kız arkadaşım Eleanor'a. - Hayır.
- Bebeğim, şimdi olmaz. Herkes aç! - Çünkü bugün
kitabını bitirdi!
- Tebrikler! - Ve harika olmuş.
- Eleanor'un şerefine. - Şerefe!
- Şerefe Nellie! - Tebrikler!
- Harika değil, yanılıyor. - Şerefe!
Çok yanılıyor.
Tarafsız olamayacağımı mı söylüyorsun?
Hayır, kendini kandırıyorsun.
- Bitirdiğini bana söylemedin. - Uyuyordun.
İlk başta bana da söylemedi.
- Sonra okudum. - Ben de istiyorum!
- Okuyabilir miyiz? - Daha bitmedi.
Daha çok işim var.
- Bitmedi. - Ben var mıyım?
Evet. Çok önemli bir karaktersin.
Hayır, olmaz. Daha bitmedi.
Onlara anlatabilir miyim?
Kimlikle ilgili.
- Anlatamazsam beni durdur. - Tamam.
Adı
Camaleón.
Bukalemun gibi.
- Aynen. - Evet.
- Beş öykü var. - Masal gibi mi?
Hayır, değil.
Çocuk kitabı değil, yetişkinler için.
- Peri masalı gibi. - Hikâyeler.
Geçmişte, günümüzde ve gelecekte geçen,
birbirine bağlı hikâyeler.
- İç içe geçen belki. - Evet.
Hepsi bir şekilde birbirine uyum sağlıyor.
Bukalemun gibi.
- Aynen. - Anladım.
Çocuk kitabı gibi.
- Hayır. - Yetişkinler için grafik roman.
Ve çizimler de...
Çizimler harika.
- Sağ ol. - Hayır, harika...
Hikâye annesiyle ilgili. Yarı Meksikalı olması ve hep beyaz sayılmasıyla ilgili.
- El dörtte bir oranında Meksikalı. - Bu bir katmanı. Hepsi bu değil.
- Daha çok işi var. - Sakladı demek.
Eskiden kendimi mecbur hissederdim, şimdi umurumda değil.
Gerçi
bir parçam hâlâ insanların beni tanıdıklarında şaşırmasını umuyor.
Ne berbat bir durum.
Yani beyaz değil misin?
- Hayır! - Hayır, heteroseksüel sayılmayı kastettim.
Belki on yıl öncesinde bebeğim.
Evet, belki.
Neyse, bundan çok daha fazlası var.
Kimliğini kaybetmekle
ilgili.
Kendini zamanda kaybetmekle ilgili.
- Değil mi? - Evet.
Artık yiyebilir miyiz?
Margot'nun Latin olduğunu bilmiyordum.
Menajeri kariyerinin başında bunun bir engel olduğunu, saklamasını söylemiş.
Bu da kitapta.
- Bukalemun nerede hikâyeye dâhil oluyor? - Şey...
Okumadıysan açıklaması biraz zor.
Hepsini birlikte görebilirsen bir anlam kazanabilir.
Bukalemun, ortama uyum sağladığından asimilasyon için bir metafor mu?
Evet, o şekilde başlıyor ama sonra öyle olmuyor.
Değişiyor denebilir.
Öyle sayılabilir. Bu...
Bu...
Bu bölüm tek bir dilin konuşulduğu
uzak bir gelecekte geçiyor.
Genç bir kız geçmişte başka bir dilin daha
var olduğunu keşfediyor
ama onu tekrar topluma kazandırmaya çalıştığında
bu, kontrol altındaki toplumlarını tehdit ettiğinden kaçmak zorunda kalıyor.
Biyografi senin hakkında olacak sanmıştım. Yani gelecekte mi yaşıyorsun?
Kısmen benimle ilgili.
Yani ana hikâye ailemin geçmişi
ama diğer hikâyeler de onun etrafında dönüyor.
Kimliğimizi kaybettiğimizde,
bunlar elimizden alındığında olanları anlatıyor.
Dil,
toprak
ya da kültür gibi...
Annenin küçükken İspanyolca konuşması yasak mıydı?
- Bu saklama konusunu konuştunuz mu? - O kadar çok bahsetmedi...
Onlara bukalemunu göster.
Son hikâyeden.
Anlıyor musun?
- Tamam. - Gelecekteki hikâye çok gerekli mi?
Steampunk'ın modası geçti.
Peki ya Dodger Stadyumu olayı ne? Bu ne?
Çizgi roman okurken tarih dersi gerekli mi bilmiyorum.
Hayır, tarih dersi değil.
Kimliğimizi nasıl
ve neden kaybettiğimizi, neler olduğunu sorgulayan bir dizi hikâye.
Bu...
Hepsini okusanız
biraz daha anlam kazanırdı. Ama çok uzun. Buna vaktimiz yok. Neden...
- Hadi tatlı yiyelim. - Masaya geri dönelim.
- Hayır, Dodgers hayranıyım. - Muhteşem!
- Bayıldım. - Ben de.
Bunun devamı olacak mı dedim.
- Çok iyi. - Yani demek istediğim...
- Dinamiklere bak. - Bilmiyorum...
Ve farklı stilleri de...
Bu bununla aynı kişi mi?
Vay anasını! Troy nerede, biliyor musunuz?
Pour Vous'da dandik bir şampanya kokteyli içiyor.
Görmeyecekmişim gibi Facebook'ta bir fotoğrafa etiketlenmiş.
Yardım eder misin? Troy artık...
Bukalemun kafa karıştırıcı mıydı
yoksa sevmiş miydin?
Üzgünüm.
Seni seviyorum.
Kusura bakma, bulaşıklara da yardım edemedim
ama herkesin yorumlarını yazmak istedim.
Temizlik sorun değil.
Nasıl yapmam gerektiğini bilmiyorum...
Kimse hemfikir olmadı, herkes farklı şeyleri sevdi
ve karışıklığı giderip hikâyeyi nasıl anlamlı kılacağımı bilmiyorum.
Niye şöyle düşünmüyorsun?
O kadar harika bir şey yarattın ki bu herkesi heyecanlandırdı.
Bu çok özel bir şey.
Bakış açına güven, ne işe yarıyor, biliyorsun.
Sence işe yarıyor mu?
Yani ben
grafik roman okumam. Bu senin olayın bu.
Sanırım bana biraz ağır geldi ama...
Sence ağır mı?
Hayır, sadece... Bence...
Çizimlerin
çok eğlenceli ve ilginçti.
Sonra metni okuduğumda
entelektüeldi,
bir nevi tez gibi.
Bu da harika
çünkü çok zekice ama...
Bilmiyorum, eğlenceli de olamaz mı?
- Biraz daha neşeli olsa. - Hayır.
Hayır çünkü çizgi romanlar hafif olur.
Grafik romanlar olmaz.
Onların edebî yönü vardır.
Bu şey gibi...
Birinin senden Chopin'in "Cenaze Marşı" nı daha neşeli çalmanı
istemesi gibi bir şey. Yapabilirsin ama iyi bir sonuç çıkmaz.
Neyi dert ediyorsun? Harika olduğunu biliyorsun. Bu senin dünyan.
Bebeğim sana güveniyorum, tamam mı?
Sen de kendine güvenmelisin.
Başaracaksın.
Ağır ne lan?
Alo?
Joanna rahatsız ettiğim için üzgünüm.
Bunun için varım. Neler oluyor?
Anlaşılan Annette ve Leah, Dante taşındığından beri konuşmuyormuş.
Annette, Leah'nın model kongresinin pazartesiye alındığını unutmuş
ve o da restoranın yeni sahipleriyle Beverly Hills'te öğle yemeğine gidecekmiş
ve ne zaman biteceğini bilmiyor.
O yüzden şimdi Barry'yi futbola götürmek için
yeni patronumdan işin ilk gününde erken çıkmayı isteyeceğim.
- Neden onu ben almıyorum? - Hayır, bunu yapamazsın.
Her seferinde olmaz ama bu seferlik yapabilirim.
Bu yeni işindeki ilk günün.
Benden ve kurumumdan kurtulmak için bu işe ihtiyacın var.
Bırak yardım edeyim.
Hayatımı kurtarıyorsun.
Teşekkürler.
- Hafta sonu ara verdin mi? - Evet.
Saat üçte doktor randevum var, sorun olmazsa işleri evde bitiririm.
- Söylemene gerek yok. - Tamam.
Bay Kazemi, ben Bayan Kassem.
Avukatlarınızın bugün saat 17.00'de size geleceklerini hatırlatmak istedim.
Sorunuz olursa beni arayabilirsiniz.
Durum ciddi, biliyorum ama Barry zor bir dönemden geçiyor, bu seferlik...
Bayan Kassem bir seferlik bir şey olsa olabilirdi. Ama paylaşmayı bıraktı.
Çocukken ben de paylaşmazdım.
Son zamanlarda ona ne oluyor bilmiyorum ama bir çocuğa onu vuracağını söylemiş.
Sonra da yere itmiş.
Kısasa kısas prensibimiz var, bir vuruşa bir gün uzaklaştırma.
Bunu destekliyorum ama son zamanlarda evinde çok değişiklik oldu.
Bu haftalık ilk olayı bu değil.
Bir daha olursa...
Okul sonrası programından çıkarılacak. Biliyorum.
Neyi boyuyorsun?
Neye ihtiyacın var, söyler misin?
En azından bana bakar mısın?
Hayır.
Seni duyamıyorum.
Hayır.
Senin alman gerektiği için seni aramışlar.
Joanna'yı arayıp
durumu anlatmalıydın.
Şarjım bitti.
Şarjın hep bitiyor.
Kaç kere gece şarja takmanı söyledim?
Neden bana bağırıyorsun? Barry iyi. Joanna halletmiş.
- Bunun için ona minnet duymalısın. - Yoksa ne olur? Beni de mi kovarsın?
Leah, Annette, aranızda her ne sorun varsa lütfen Barry'ye odaklanalım.
Barry! Her zaman Barry'yle ilgili.
Birbirimize yardım ediyoruz, aileler bunu yapar.
Her aile değil.
Tamam, plan değiştirildi.
Annette Barry'yi bırakacak, ben alacağım, Leah eve gelene kadar burada kalacağım.
Moses pazartesi döndüğünde görevi devralacak. Dört gün daha.
Tamam mı? Dört gün.
- Barry nerede? - Odasında.
Yan dairede olacağız.
- Yemek yapmışsın. - Hayır. Pizza sipariş ettim.
Sen mi ödedin?
Sorun değil, geri alırım.
Baba, nasıl geçtiğini söylemedin.
Çok kahve getirip götürdüm,
toplantılarda not aldım,
bir şarkıcıyı dinledim. O kadar güzeldi ki şarkı söyleyemediğini unutturdu.
- Yani iyiydi. - Harikaydı. Sağ ol.
Her şey için teşekkürler.
Teşekkür etmeyi bırak. Bu benim işim, gerçekten.
- Pizza! - Pizza!
Sonunda uyudu.
Bunu bir daha yaparsa...
Ararım. Sadece ilk günün iyi geçsin istedim.
- Belki de tek günüm... - Endişelenmemeni istedim.
Diğer çocuk mu başlatmış?
Bilmiyorum.
Sorabilirim.
Ben de içmemeliyim.
Bira sevmiyorum.
Hiç sevemedim.
Başka bir şey ikram ederdim ama evde sadece süt ve Pedialyte var.
Belki de
zevklerim değişmiştir.
- Hayır, değişmemiş. - Tamam.
Eşini
ailenin seçtiğini mi söylemiştin? Artık böyle şeyler olmuyor sanıyordum.
Görücü usulü evlilik her yerde oluyor.
Çoğu da yolunda gidiyor bu arada, buradan ne anlıyoruz?
Ama annen beyaz, değil mi?
Evet ve dinini değiştirdi,
artık o da babam kadar Maruni,
o yüzden görücü usulü evlilik onun fikriydi.
Hayır diyebilirdim ama o zaman herkesle tanışmaya açıktım
ve o da harika biri çıktı.
Bay Kassem.
Artık Doktor Kassem oldu.
Bu sana garip geliyor olmalı.
Hayır, hiç de değil.
Sadece senin yapacağın bir şeye benzemiyor.
O zaman bildiğim şey buydu,
güvenliydi.
Tarafsız olarak bakamadım
ama onun hayat arkadaşından çok bir eş istediği ortaya çıktı.
Bunu sana söylememeliyim.
Hayır, lütfen.
Nasıl biriydi?
O
idealist ve tutkulu biriydi
ve hep şunu derdi, Lübnan'da tanışmış olsaydık iki yıl yerine
71 yıl evli kalırmışız.
İkimiz için de en iyisi buydu.
Onun...
Ne?
Onun adı da
Sam'di.
Biliyorum.
Ama hâlâ arkadaşız
ve Chicago'da yeni bir nişanlısı var.
Tam onun istediği gibi
dindar ve ailesine bağlı biri.
Ya sen?
Kendi başımayım,
ihtiyacım olan da bu.
Ya işin?
Parçalanmış aileleri, insanları, çocukları düzeltiyorsun...
Aslında bir şeyi düzeltmiyorum,
sadece insanların neye ihtiyaç duyduğunu biliyorum.
Ve senin de gördüğün gibi
birinin neye ihtiyacı olduğunu bildiğimde bu konuda zorbalık edebiliyorum.
Güzel bir zorba.
Ya senin ihtiyaçların?
Ne?
Çok basit bir soru
ama bunu benden başka kimse sordu mu bilmiyorum.
Yani?
- Üzgünüm, bu sıkıldığım anlamına gelmiyor. - Çok yorgunsun ve uyumalısın.
Hadi.
Haklısın ama hâlâ bir cevap istiyorum.
Yarın söylersin.
Hint yemeği...
...alacağım.
Leah ışığı kapatsan iyi olur.
Yerimde sallanıyorum
Yavaş bir disko müziğinde
Azizler için bir kadeh
Yol için bir yay
Herkesin
Ne düşündüğünü düşünüyorum
Geldiğim için çok mutluyum
Ama gitmek için sabırsızlanıyorum
Elimi
Elinden çekiyorum
Seni bir hayaletle dans etmen için Bırakıyorum
Elimi
Elinden çekiyorum
Seni bir hayaletle dans etmen için Bırakıyorum
Bu, ölümüne yavaş dans etmekten Daha iyi değil mi?
Yavaş dans etmekten daha iyi değil mi?
Bu, ölümüne yavaş dans etmekten Daha iyi değil mi?
Yavaş dans
Yavaş dans etmekten daha iyi değil mi?
Bu, ölümüne yavaş dans etmekten Daha iyi değil mi?
GIGI 20 DAKİKAYA GÖRÜŞÜRÜZ. ADRES BU.
Merhaba!
Kitabını bitirdin mi?
Seninle çok gurur duyuyorum!
Benimle kutladığın için de çok mutluyum.
Evet ama sabah o yayımcıyla buluşacağım, çok içemem.
Tamam, canlı görün.
Biliyorum, uyumam lazım, düzelirim.
Şekerleme yapmalısın.
Telefonunu tut ve uykuya dalacakken düşmeden telefonu yakala.
- Einstein yapıyormuş. - Ama o...
Kalem kullanmış ama aynı konsept.
- Evet. - Çok işe yarıyor.
Senin de bilgin olsun, Troy içeride, sigara için dışarı çıktığında gördüm.
- Troy burada mı? Neden sırada bekliyoruz? - Çünkü henüz burada olduğumuzu bilmiyor.
Geej.
Biliyorum. Ama düşündüğün gibi değil, çok daha kötüsü.
Troy'u takip etmek için mi geldik?
Onu ve benim yerime geçen kadını.
Aman Tanrım.
- Benimle takılmak istediğini sandım. - İstiyorum.
Ne zamandan beri böyle şeylerden hoşlanmıyorsun?
Levi'ın seni aldattığını sandığın zamanı unuttun mu?
Sonra onu takip edip
aslında kolon temizliği yaptırdığını söylemekten korktuğunu öğrenmiştik.
Çok yorgunum.
Eve gitmeliyim.
Hayır, lütfen.
Oraya tek başıma giremem. Kadını görmem lazım.
Troy'un da kadını gördüğümü görmesi gerek.
Çünkü karın ve metresinle beklenmedik bir şekilde aynı odada
kalırsan hep karını seçersin.
Ne?
İşi bırakınca daha iyi bir iş buldu sandım ve şimdi onunla takılıyor.
Bu nasıl benimle ilgili olmaz?
Biliyor musun? Çok yorgunum.
Cidden gelmemeliydim. Benimle takılmak istediğini, beni özlediğini
söylediğin için geldim ama hepsi seninle ilgiliymiş.
Üzgünüm.
Hep yanımda olmanın çok yorucu olduğunu bilmiyordum.
Yani, evet.
Şu anda böyle hissediyorum.
İyi, son zamanlarda sana iyilik yapmadığım
bir anı hatırlıyor musun?
Aman Tanrım.
Kusura bakma...
Tavsiye verdim, giysi verdim,
32 kilometre öteden közlenmiş tavuk getirdim.
Herkes için her şeyi yaptığını düşünmen
son derece öznel bir düşünce.
Bunu göremiyorsun çünkü sen...
Gözün ondan başkasını görmüyor.
Yine.
- Yapamam. - Nellie.
Sıra neredeyse bize geldi!
Nellie!
Selam.
Pardon geciktim, spor salonundaydım.
- Yani salonu bir türlü bulamadım. - Sorun değil. Geldiğiniz için sağ olun.
Teşekkürler.
İçecek alır mısınız?
Hayır, uzun sürmeyecek.
Nası yapalım?
Bilmem. Normalde nasıl oluyor?
İlk kitabını yazanlara
genelde çok yetenekli olduklarını ama çalışmaları gerektiğini,
ilk denemenin asıl eser için prova olduğunu ve amaçları
kitap yayımlamak değil de bir kariyerse
yeni bir eserle baştan başlamalarını söylerim.
Bu... Genelde bunu diyorsunuz.
İyi haber şu ki ilk kitabını yazan çoğu kişiden daha yeteneklisin.
Çizimlerin çağrışım yaratıyor,
zeki ve kendine has bir tarzın var, kelimelerin güzel bir ritmi var.
Teşekkürler.
Bukalemun metaforu
daha önce kullanıldı ama asimilasyon için kullanıldığını hatırlamıyorum.
Bu eşsizdi, eski bir fikri yeniden yorumlamışsın.
Ben de tam böyle...
Ama o fikrin etrafındaki şeylerin o kadar belirgin olmaması
hayal kırıklığı yarattı. Bölümler üzerinde düşünülmemiş ve eksik gibiydi.
Tezini ilk sunduğunda
birden fazla hikâyeden bahsedeceğini,
okuduğumda trajedinin daha da büyüyeceğini sanmıştım
ama sadece bölük pörçük fikirler vardı.
- O yola girmemiştin. - Evet.
Keşke o yolu izleseydin.
Her şey biraz
hafif geldi.
Evet çünkü başta beş farklı hikâye vardı,
hepsi aynı uzunluktaydı ve temelde
söylediğiniz her şey vardı.
Keşke o versiyonu okusaydım.
- Yazabilirim... - Sıra kötü haberde.
Bu kötü haber değildi. Tamam.
Geçen hafta Pantheon, ailesiyle birlikte buraya taşınıp
asimile olan Suriyeli bir kızla ilgili üç ciltlik bir grafik roman aldı.
Birden çok kuşağa yayılan, çok büyük bir eser,
film hakları alınmak üzere.
Evet ama bu daha farklı çünkü Latin-Amerikan deneyimiyle ilgili.
Evet ama bu alanda bir kitap diğerinin etkisini yok eder.
Olayları şekillendirmesi, birden fazla zaman diliminde geçmesi,
gerçek tarih ve alternatif tarih...
Benzerlikler kitabını öldürür.
Kopyaladığını söylerler.
Üzgünüm.
Ve şu anda bana inanmadığını biliyorum
ama bir kitap yaratabildiysen
bir tane daha yaratabilirsin.
Bitirmem gerektiğini düşündürdün.
- Bitirdin zaten. - Evet.
Sonra daha neşeli olsun dedin, yaptım.
- Ve bundan nefret etti. - Nefret etmedi.
- Benzer başka bir kitap var, demiş. - Bunu nasıl anlamıyorsun?
- Bu, hayatımın eseriydi. Mahvoldum. - Hayatının eseri mi?
- En baştan başlamak zorundayım. - El 26 yaşındasın.
Nasıl... Dalga mı geçiyorsun?
- Bu bir kişinin fikri! - Bu bir şaka mı?
- Onun ne düşündüğünü kim takar? - Ben.
Herkesin fikrini o kadar umursuyorum ki
o kitapta benim için, benden hiçbir şey
kalmadı.
Bu kitap senin, Dante'nin, Gigi'nin, Troy'un kitabı.
- Onlara da kızgın mısın? - Hayır.
Çünkü onlar her şeyi yok etmeme, özel olan her şeyi çıkarmama neden olmadı.
Bunu yapmadım, tamam mı? Destek... Seninle gurur duyuyorum.
Seninle gurur duyuyorum.
Senin okumanı bile istemedim.
Biliyorum ve bu berbat bir durum. Ama bu benim suçum değil.
Bence biraz uyuyabilirsen fark edeceksin...
Bu benim hatam. Kendimi dinlemeliydim.
Yemeği iptal etmeliydim, ihtiyaçlarını, seni ve yorumlarını dinlememeliydim.
Yardım etmeye çalışıyordum.
Yardım etmek istiyorsan yanımda ol.
Kafamı karıştırma.
Kendimi sorgulatma. Arkadaşlarımızın kafamı karıştırmasına izin verme!
Kendinden başkasını dinlemek zorunda değilsin.
Öyle mi? Sen başarabiliyor musun? Senin yaptığın gibi mi?
Kimseye çalmadığın şarkılar yazıyorsun. O nasıl gidiyor? Bir şeyler satabildin mi?
Kızmak istiyorsan kız, tamam mı? Ama tek yaptığım sana fikir vermekti.
Değişiklik yapmak istedin, destekledim.
Yaptığın seçimlerin sorumluluğunu alıp özür dilemeyeceğim.
O seçimi ben yaptım, haklısın.
Bu gece kendi yatağımda yalnız yatmak da benim seçimim.
Tanrım. Aşırı tepki veriyorsun.
Bu çok saçma. Gitmek için bir sebep...
Ne olduğunu duydun mu?
İhtiyacım olan şeyi söyledim ve aşırı tepki verdiğimi mi söylüyorsun?
Beni hiç dinlemiyorsun!
Sikeyim bu işi.
Sen de siktir git.
- Merhaba! - Selam.
Programı gözden geçiriyoruz.
Seni bugün okula kim götürecek?
Hayır, Barry bunu yapmıyoruz.
Maaşını hak ediyorsun.
Bugün müvekkilleri kontrol ediyorum.
Hadi okula gidelim.
Ben de işe gideyim.
Ama sırt çantam kayıp.
Dün gece bıraktığın yerde. Al bakalım.
- Teşekkürler. - Al bakalım.
Oylar!
Bakayım.
- Mavi, kırmızı. - Tamam.
- Hadi. - Bence bu bir kravat!
Neden bugün dünden daha gerginim, bilmiyorum.
Silkip atman lazım.
- Ne, böyle mi? - Biraz...
Evet.
- Silkip at. - Silkip at.
- Gerginlikten kurtul. - Tamam.
Aynen öyle Barry.
Tamam.
- Bence kırmızı. - Tamam.
İğrenç!
Lourdes dün gece geldiğini duymuş.
Aramadığım için üzgünüm.
Olsun, geldin sonuçta.
Evet.
Sam mi?
Evet.
Söylediğin bir şeyi düşünmek istemiyorum
ama artık doğru olduğunu biliyorum.
Ama bunu anlatırsam lütfen bir zafer elde etmiş gibi davranma.
Tamam.
Pekâlâ.
Şunu anladım ki
yaratıcılığım, üretkenliğim,
tüm benliğim tartışmasız bir şekilde
hayatımdaki insanlara bağlı.
Neden yalnız olduğumda tam olarak ne istediğimi bilirken
hayatıma biri girdiği anda
onun ihtiyaçları benim için en önemli şey haline geliyor?
Yani Levi bundan sonuna kadar faydalandı.
Tanrı'ya şükür Sam yapmıyor
ama endişem, bunun sebebi...
Henüz nasıl yapacağını bilmemesi mi?
Evet.
Beni
Eleanor olarak tanıyor.
Güçlü, kendine güvenen biri.
Öyle olmayı istememi sağlıyor ama ben ayrıca Nellie'yim.
Saç şeklimi beğendiğinde bir hafta boyunca öyle geziyorum.
Sadece...
Hayatında durmadan konuşan bir sürü insan var.
Hayranların,
ekibin, eleştirmenlerin var.
Seni eleştirmek için maaş alan insanlar var.
Sesleri aklından nasıl uzaklaştırıyorsun? Nasıl sürekli bunun etkisinde kalmıyorsun?
O sesleri
asla aklından uzaklaştıramazsın.
Yapamazsınız. Olay, sesin şiddetini ayarlamayı öğrenmekle ilgili.
Bazı insanlar duydukları seslerin şiddetini
kafalarında daha da artırırlar,
- o zaman kendi seslerini duyamazlar. - Sonra bakış açılarını kaybederler.
Çok genç yaşta şunu öğrendim,
duymam gereken şeyi dinlemeli
ve
gerisinin sesini kısmalıyım.
Ve bu kontrol kariyerim için iyiydi
ama hayatım için kötüydü.
Sam harika biri.
Biliyorum.
Sana uygun olmadığını söylemedim, sadece belki çok erken oldu.
Evet.
Nefes almak için bir alanın olmalı.
Oturup kendi sesini
dinlemen ve belki de ona güvenmen için.
Hamileyim.
Biliyor mu?
Hayır, testi üst katta yaptım.
- Bilmesini istiyor musun? - Bilmiyorum.
Bilmiyorum.
Biraz burada kalabilir miyim?
Eleanor...
Gelebilir, gidebilir,
kalabilir, aramalarıma cevap vermeyebilirsin
ama ben hep yanında olacağım.
Ve ne karar verirsen ver,
seni destekleyeceğim çünkü bu senin seçimin olacak.
Siktir.
Evet.
Git başımdan!
Yalnız kalmak istiyorum!
Kendini kalıcı kalemle boyamayanlar yalnız kalabilir.
- Git başımdan! - Sam?
Barry? Merhaba.
Neler oluyor?
- Kendini boyamış. - İspirto.
- İspirto mu sürmek istiyorsun? - Ya da güneş kremi. Güneş kremi var mı?
- Sanırım kalmadı. - Güneş kremin kalmadı mı?
Şey ben...
Hayır!
- Ne oldu? - Bilmiyorum.
Pekâlâ. Hey dostum.
- Bize biraz yardım eder misin? Olur mu? - Gerçekten yardım etmek istiyoruz.
Ama bize bunu
neden yaptığını anlatman lazım, kötü bir şey olduğundan değil.
Tamam, evet...
Biraz dışarı çıkacağız, seni yalnız bırakalım
çünkü yetişkinlerin bir sürü soru sorması çok sinir bozucu, biliyoruz.
- Ben yaptım baba! - Hiçbir şey yapmadın.
Dante Amca benim yüzümden gitti!
Hepsi benim suçum! Ben yaptım!
- Bu konuda bir bilgin var mı? - Hiçbir fikrim yok.
- Şimdi herkes benden nefret ediyor... - Dostum dinle.
Sana yardım edebilirim, tamam mı? Ama neler olduğunu anlatmalısın.
Silahı buldum
ve şimdi Leah'yla Annette Teyze
birbirinden nefret ediyor.
Bekle.
Silah mı?
Barry...
Ve artık silah kullanmanın ya da onunla oynamanın
yanlış olduğunu biliyorum
ama yine de yaptım.
Annette Teyze Dante Amca'ya bağırıyordu
ve sonra onun gitmesi gerekti
ve artık
o gitti ve bu yüzden herkes benden nefret ediyor.
Hepsi benim suçum.
Bunu hallettiğim için sana söylemedim.
Ondan kurtuldum.
Barry için hiçbir şeyi tehlikeye atmak istemedim.
Hallettin mi?
Altı yaşındaki bir çocuktan babasına yalan söylemesini istedin.
Kızına yalan söylettin.
Sen de bana yalan söyledin.
Sana güvenmiştim.
Silah dolu değildi.
Tanrım.
Sam ne yapmam gerektiğini biliyorsun.
Her şeyi daha farklı yapmalıydım.
Ben...
Burada olmamalıyız. Olmamız gereken yer burası değil.
Olanları görmezden gelemem.
Durumun istikrarlı değil
ve aslında buraya geldiğim gün bunu anlamıştım.
Arayıp oğlumun evde silah bulduğunu söylersen onu benden alırlar.
Söylemezsem ve Barry'nin başına bir şey gelirse,
- zarar görürse... - Bunun olmamasını sağlayacağım.
Dante bu apartmana yaklaşamayacak.
Söz veriyorum.
Fark etmez.
- Yardıma ihtiyacın var. - Yardım edildiğini sanıyordum.
Her şeyi düzeltiyorsun, bunu da düzelt. Onu kaybedemem.
Mesele sen değilsin.
Bunun acımasız göründüğünü biliyorum.
Amirimi aramalıyım.
Üzgünüm.
Buradan arayamazsın.
- Selam. - Merhaba.
Güzel görünüyorsun.
Teşekkürler.
Üzgünüm, arayamadım.
Hayır.
Sadece hayatımın en kötü on günüydü.
Kafanı karıştırdığım için
özür dilemek istiyorum.
Ne düşündüğümü bu kadar umursadığını bilmiyordum.
Daha önce kimse umursamamıştı.
Ne düşündüğünü çok önemsiyorum.
Artık biliyorum.
Ve gelecekte hislerinle ilgili dikkatli olacağıma
- emin olabilirsin... - Sam sadece...
Hayır, sadece...
Dur. Bir şey söylememe izin ver.
Çünkü ben...
Bunu söyleyebilirsem konuşabiliriz, tamam mı?
- Tamam. - Ama seni seviyorum.
Seni şu ana kadar sevdiğim herkesten çok,
hayal edebileceğimden de fazla seviyorum ama...
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı